ZLECENIE ZABÓJSTWA LEE SUN WOO
STRZAŁY
PORWANIE
Seo-yeon.
Kim Seo-yeon.
Sun-woo...
To nie może być prawda.
To nie jest prawda.
Kim Seo-yeon!
Co jej powiedziałeś?
Nie przejmujesz się jej uczuciami, prawda?
Co powiedziałeś Seo-yeon?
Interesuje cię tylko to, czego się dowiedziała?
Sam ją zapytaj.
Nie możesz?
Musisz się z tym pogodzić.
Lee Sun-woo, nigdy więcej nie zbliżaj się do Kim Seo-yeon.
Jeśli to zrobisz,
dopilnuję, żebyś już nigdy nie wziął do ręki skalpela.
Co takiego?
Nie sądziłeś, że jestem do tego zdolny?
Seo-yeon!
Seo-yeon.
DROGI CHO-IN
SUN-WOO JEST CHORY. MOŻLIWE, ŻE NIE ZOSTAŁO MU DUŻO CZASU.
WYLECZ GO. JESTEŚ CHIRURGIEM.
Pojechałaś nawet do obozu dla zbiegów?
Tak. Razem z Sun-woo.
Nie znalazłem tam brata, którego szukałem.
Było tam kilku dezerterów
i pacjent z amnezją.
Nie ma mowy.
Nie możesz poślubić Sun-woo.
Zmuszę cię, żebyś sam wszystko wyznał, Lee Sun-Woo.
Twoja rozmowa zostaje przesłana do...
Seo-yeon, to ja.
Zadzwoń, będę czekał.
Zatem spotkajmy się o 18.00 w holu.
Lee Cho-in.
Ty draniu.
Nie pamiętasz, jak Sun-woo cię wychowywał?
Kochał cię, uwielbiał cię.
Kochał cię bardziej, niż ja cię nienawidziłam.
Jak mogłeś zdradzić własnego brata?
- Matko. - „Matko”?
Ty kłamliwy draniu.
Nie wystarczyło ci, że miałeś całą miłość dyrektora?
Podstępem odebrałeś ziemię staruszkowi.
I jeszcze ci było mało.
Więc poniżyłeś brata na oczach wszystkich.
Dlaczego to zrobiłeś?
Nie waż się nazywać mojego syna bratem!
Draniu.
Myślisz, że zbudujesz Centrum Ratownictwa,
bo masz ten nędzny świstek?
Zrobię wszystko, żeby cię powstrzymać.
Jeszcze zobaczysz.
Matko,
wiesz co?
Chciałem być dla ciebie synem,
tak jak Sun-woo.
Jak śmiesz nazywać się moim synem?
Nawet o tym nie marz.
Doktorze Lee.
Mieliśmy spotkać się w holu, Young-ji.
Pójdziemy oglądać światła miasta.
Nie.
Bardzo boli mnie głowa.
Muszę odpocząć.
Naprawdę? Pozwól.
Nie masz gorączki.
- Usiądź. - Wszystko w porządku.
Po prostu muszę się porządnie wyspać.
- Na pewno? - Tak.
Daj mi chwilę.
Weź to. I idź spać.
Naprawdę, wszystko w porządku. Potem to wezmę.
Odpocznij. Będę na izbie przyjęć.
Dobrze.
To ty źle się czujesz, nie ja.
Po słowach, które usłyszałeś od matki,
musisz mieć złamane serce.
LEE CHO-IN MÓJ SYNU ZBUDUJ CENTRUM RATOWNICTWA
Za kogo się uważasz, Lee Jong-min?
Przez ciebie twój jedyny syn jest w okropnym położeniu.
Jak śmiesz tak bardzo uwielbiać Cho-ina?
Dlaczego?
Zawsze taki byłeś.
Jesteś winny temu, co stało się Sun-woo.
Przez ciebie zabiłam rodziców Cho-ina,
ale ty to zlekceważyłeś.
Adoptowałeś Cho-ina bez konsultacji ze mną,
a teraz ja i Sun-woo ponosimy tego konsekwencje.
Lee Jong-min...
Nie trzeba było cię ratować, kiedy zasłabłeś.
Dlaczego pozwoliłam 30 wspólnym latom przesłonić mi zdrowy rozsądek?
Choćby to miało być 30 minut albo trzy godziny,
trzeba było pozwolić ci umrzeć.
Umrzesz teraz.
Umrzesz, jeśli pozwolisz na śmierć Sun-woo.
Umrzesz!
Przez ciebie zabiłam rodziców Cho-ina.
Choćby to miało być 30 minut albo trzy godziny,
trzeba było pozwolić ci umrzeć.
Słyszysz mnie, tato?
Tato!
Matko, jak długo jest w takim stanie?
Nie jestem pewna.
Wrócił do domu około 13.30, żeby się zdrzemnąć...
Myślę, że nie dłużej niż 30 minut.
Nie widziałaś, że leży nieprzytomny
przez 30 minut?
Przecież ci powiedziałam, Lee Cho-in.
Myślałam, że śpi.
Nie wierzysz mi?
Przepraszam.
Szybko.
Na tomografię i wezwać neurochirurgię.
Drogi Cho-in, Sun-woo jest chory.
To dlatego nie mógł wrócić siedem lat temu.
Nie możesz go nienawidzić.
Musisz go wyleczyć go. Ty też jesteś neurochirurgiem.
Kim Seo-yeon.
Nie zbliżaj się.
Stój tam i odpowiadaj.
To byłeś ty?
Zrobiłeś to?
Ty
naprawdę chciałeś skrzywdzić Cho-ina?
Seo-yeon.
To byłeś ty.
Zrobiłeś to.
Jak...
Jak mogłeś zrobić coś tak okropnego?
Właśnie ty...
I to Cho-inowi,
naszemu Cho-inowi?!
To prawda.
Porzuciłem Cho-ina.
Bo nie mógłbym
mieć ciebie.
Co takiego?
Tak niewiele mi zostało...
Nie chciałem, żeby Cho-in mi cię odebrał.
Tak trudno było być samotnym
przez te siedem lat.
Nawet jeśli stałbym się mordercą,
jeśli czekałoby mnie piekło,
wszystko byłoby dobrze,
gdybym mógł spędzić z tobą resztę życia.
Nie powinieneś był tego robić.
Wiem.
Wiem, że nie powinienem, ale zrobiłem.
Kiedy zostawiłem Cho-ina w ciemnej izolatce,
powiedziałem sobie,
że pogodzę się z karą.
Lee Sun-woo,
nawet gdybyś miał tak straszne myśli,
powinieneś był powiedzieć, że tego nie zrobiłeś.
Powinieneś zaprzeczać aż do końca.
Kim Seo-yeon....
Chciałem żyć
i umrzeć
w twoich ramionach.
Nie powinieneś tego robić,
jeśli mnie naprawdę kochałeś.
Przepraszam.
Jesteś zadowolony, Lee Cho-in?
O to ci chodziło?
Lee Cho-in.
Nie mogę tak umrzeć.
Nie tak.
ARCHIWUM DOKUMENTACJA MEDYCZNA
NAZWISKO PACJENTA: CHOE YUN-HEE
OCENA WSTĘPNA NA IZBIE PRZYJĘĆ
NAZWISKO PACJENTA: LEE JIN-SUNG
OCENA WSTĘPNA
PACJENTKA W 33. TYGODNIU CIĄŻY
Przez ciebie zabiłam rodziców Cho-ina,
ale to zlekceważyłeś.
Nie mogę ci wybaczyć.
Zaczynamy?
Co to takiego?
Dokumentacja Izby Przyjęć z 1979 roku.
Z 1979 roku.
O co chodzi?
Mówiłaś, że znałaś moich zmarłych rodziców.
I dlatego zawsze mnie lubiłaś.
Jak umarli?
Mieli wypadek samochodowy.
Twoi rodzice zainwestowali wszystkie oszczędności w ten szpital
i nie było ich nawet stać na miesiąc miodowy,
choć byli małżeństwem od siedmiu lat.
Kiedy dyrektor Lee Jong-min,
ich przyjaciel z akademii medycznej, dołączył do szpitala,
wreszcie mogli wyjechać na wycieczkę.
Z tobą w brzuchu mamy.
Ale wtedy zdarzył się wypadek.
Co było jego przyczyną?
Nie wiem. Minęło ponad 30 lat...
Dlaczego teraz o to pytasz?
Byłem ciekawy.
Przepraszam.
Chciałem odebrać raport z wypadku, który miał miejsce w 1979 roku.
- To pan dzwonił wczoraj? - Zgadza się.
Ma pan dowód, że jest pan członkiem rodziny?
Proszę poczekać.
- Proszę. - Dziękuję.
DATA WYPADKU 15.11.1979 R.
WŁAŚCICIEL AUTA: LEE JIN-SUNG
PRZYCZYNA WYPADKU
AWARIA HAMULCÓW Z POWODU WYCIEKU PŁYNU HAMULCOWEGO
Personel został ograniczony.
Dlaczego nam to robisz, Cho-in?
Co złego zrobiliśmy?
Myślę, że wasz dyrektor może wam powiedzieć.
Prawda?
- Doktor Nam. - Przepraszam.
Pozostali tylko najlepsi i najbystrzejsi lekarze
dzięki tobie.
Lee Sun-woo.
Seo-yeon...
Co jej zrobiłeś?
Powiedziałem jej wszystko.
Co takiego?
Lee Sun-woo,
postradałeś zmysły?
Przecież sam powiedziałeś, że mnie do tego zmusisz.
Dlaczego jesteś zły, skoro sam tego chciałeś?
Jak mogłeś to zrobić Seo-yeon?
Nie wiedziałeś, że się załamie?
Przestań być aroganckim idiotą.
To przez ciebie sprawy zaszły tak daleko.
Co takiego?
Była między nami niepisana umowa, Lee Cho-in.
Miałeś zostawić Seo-yeon w spokoju.
Dam ci odczuć
cierpienie Seo-yeon.
Pożałujesz tego...
To twoja rodzina jako pierwsza złamała umowę.
Nigdy
nie wybaczę twojej rodzinie.
Nie masz pojęcia, o czym mówię?
Wkrótce się dowiesz.
Nie musisz mi wybaczać.
Właśnie tego chcę.
I do góry.
Co teraz zrobiliśmy?
Raz, dwa, trzy.
Spróbujcie zrobić to w domu z mamami.
Tak!
Miałem nadzieję, że nigdy się nie dowiesz, Seo-yeon.
Ale już wszystko wiesz.
Dotąd zawsze ufałem twoim decyzjom, Kim Seo-yeon.
Ale nie tym razem.
Nie możesz poślubić Lee Sun-woo.
To tomografia twojego mózgu wykonana przy pomocy akceleratora liniowego.
Wielkość guza w ogóle się nie zmniejszyła.
Chociaż nie ma zmian w wielkości,
widać ślady martwicy i obrzęku
wokół guza.
Czyli mówi pan,
że guz mógł przejść do czwartego stadium?
- Musimy zrobić więcej badań, żeby... - W porządku. Może pan już iść.
Lee Sun-woo,
nie masz już
możliwości odwrotu.
Dwadzieścia osób?
Dziękuję.
W porządku.
Co się dzieje? Masz coś?
Wreszcie załatwiłam pierwszą grupę z Chin.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Już dawno nie widziałam doktorów Lee Sun-woo
i Lee Cho-in.
Nie przychodzą już tu, żeby zjeść z tobą lunch.
Coś się stało?
Nie.
Pewnie są zajęci.
Myślałam, że zerwaliście.
Tylko tak dalej.
Co zerwaliśmy?
Wszystko będzie dobrze.
Doktorze Lee.
Young-ji.
Co się dzieje?
Wybieraj.
Wybieraj, co chciałbyś zjeść.
Co w ciebie wstąpiło, Panno Sknerusko?
Co to za okazja?
Załatwiłam pierwszą grupę z Chin.
Dostanę premię.
Mam wobec ciebie dług, więc chciałam sprawić ci przyjemność.
To wystarczy.
Nie możesz pracować, jeśli zjesz tylko to.
Mężczyzna potrzebuje pełnego żołądka,
żeby walczyć z przeciwnościami.
Może to?
Czyż nie wygląda pysznie?
To też.
Tego też spróbuj.
Nie musisz tego robić, Young-ji.
Jak to?
Wszystko w porządku. Nie musisz się o mnie martwić.
Na pewno wszystko w porządku?
Tak.
Możesz zająć się moim tatą zamiast mnie?
Jestem ostatnio zajęty. Zaopiekujesz się nim?
Tak. Nie przejmuj się.
Wracaj. Pacjenci na pewno na ciebie czekają.
Do zobaczenia.
Young-ji,
kiedy przyjeżdża twoja grupa?
Pojutrze.
Mam wtedy zebranie zarządu.
Jutro mam wolny dzień. Może gdzieś ze mną pojedziesz?
Gdzie?
Dlaczego zawsze masz tyle pytań?
Po prostu rób to, co powiem.
Do widzenia.
Wątpię, czy ci pomagam.
Myślę, że jestem tylko ciężarem.
Pani Oh Young-ji, skoro pani grupa
to nasi pierwsi klienci z Chin,
chcę zrobić dobre wrażenie.
Oprowadzi ich pani po mieście?
Przepraszam, że panią tym obciążam.
W porządku. Zajmę się tym.
Gdzie mam ich zabrać?
Witaj.
To lista członków zarządu,
którzy obiecali nam poparcie na kolejnym zebraniu.
Nie rozumiem, dlaczego to tak skomplikowane,
skoro ziemia należy do Cho-ina.
Myślisz, że możemy postawić tam namiot
i nazwać go Centrum Ratownictwa?
Będziemy potrzebować pieniędzy na budowę centrum,
zakup sprzętu, zatrudnienie personelu.
Rozumiem. Zarząd decyduje o budżecie szpitala.
Czyli to zebranie zarządu jest ważne.
A w czym problem?
Problem w tym, że nie mamy
dość członków zarządu po naszej stronie.
Razem z Cho-inem, Choi Dong-ryul, Kang Dong-il, Kim Seok-jun
i mną, nie mamy nawet połowy głosów.
Poza tym, nie możemy im w pełni ufać.
Zatęskniłem za tym szczurem, Jo Hyun-taigiem.
Czasem bywał po naszej stronie.
Masz jakiś plan, Lee Cho-in?
Nasz prawnik i dyrektor planowania
byli dzisiaj u dyrektora.
Po co?
Obiecali poprzeć Centrum Ratownictwa Medycznego.
- Naprawdę? - Super!
Gdybyśmy mogli liczyć na ich głosy, mamy szansę wygrać.
A nie poszli właśnie na lunch
z panią Nah?
Co takiego?
Wybierali się do japońskiej knajpy.
Nigdy nie byli miłośnikami uczciwej gry.
Uciekniemy się do tych samych metod.
Co masz na myśli?
Na pewno masz coś w zanadrzu.
Mam nadzieję. Chociaż masz prawo do ziemi,
zdobycie poparcia członków zarządu,
to zupełnie inna historia.
Czytaliście tę książkę. Jest wszędzie.
Dlaczego uważasz, że jestem winny?
Doktor Kim.
Na pewno byli panowie w szoku
na ostatnim spotkaniu zarządu,
ale nie ma powodu do obaw.
Wciąż mam rzeczywistą władzę w szpitalu
a budowa Centrum Neurochirurgii postępuje zgodnie z planem.
Co komu po własności gruntu,
jeśli brak funduszy na budowę?
Zgadzają się panowie?
Centrum Ratownictwa Medycznego to przegrana sprawa.
Proszę nie zmieniać już zdania.
Proszę zagłosować jutro z panią wicedyrektor!
Wypijmy za to.
Czy Neuro-Centrum, którego początek łączy się z moralnie wątpliwą kwestią,
może odnieść sukces?
Rzeczywiście.
Liczba pacjentów Centrum Neurochirurgii
zmniejszyła się o 60% od zebrania w sprawie przypadku.
A ponad połowa planowanych operacji
została odwołana.
Więc?
Wygląda na to, że dyrektor Lee odzyskuje siły.
Może powinniśmy zbudować Centrum Ratownictwa Medycznego,
tak jak życzył sobie dyrektor.
Nie tego spodziewam się
po osobach, które od lat cieszyły się moim wsparciem.
To prawda.
Prosimy.
Przekazuję decyzję wszystkich członków zarządu.
Byliśmy dziś w pokoju dyrektora
i obiecaliśmy poprzeć doktora Lee Cho-ina.
Proszę nam wybaczyć.
Pani wicedyrektor, co będzie, jeśli stracimy głosy?
Co stało się z panem Oh? Proszę się z nim skontaktować.
Dobrze.
Czy tak jest dobrze?
Nigdy nie miałam właściwego szkolenia,
ale setki razy widziałam, jak to robili profesjonaliści,
kiedy pracowałam jako przewodniczka w Chinach.
Ojcze,
będę panu codziennie robić masaż,
żeby pan wydobrzał
i mógł przytulić doktora Lee Cho-ina.
Nie pokazuje tego na zewnątrz,
ale widzę, że bardzo to wszystko przeżywa.
Naprawdę?
Doktorze Lee.
Może ty mnie przytulisz,
skoro tak bardzo to przeżywam?
Dlaczego mówisz takie rzeczy przy ojcu?
Lepiej już pójdę.
Dobranoc.
Tato...
Nie wiem, dlaczego Young-ji jest dla mnie jak rodzina.
Miałem nadzieję, że nigdy się nie dowiesz, Seo-yeon.
Ale już wszystko wiesz.
Dotąd zawsze ufałem twoim decyzjom, Kim Seo-yeon.
Ale nie tym razem.
Nie możesz poślubić Lee Sun-woo.
Dokąd jedziemy, doktorze Lee?
Nie za wcześnie na nocny spacer po mieście?
Nie jedziemy oglądać miasta.
To dokąd jedziemy?
Mówiłaś, że pochodzisz z Hamgyeongbukdo?
Tak.
Wiem, że nie możesz odwiedzić domu,
ale stąd można zobaczyć Koreę Północną.
Tam w oddali jest twoja rodzina, prawda?
Tak, mama i tata muszą gdzieś tam być.
Jestem ciekaw, jacy są twoi rodzice.
To ciepli i dobrzy ludzie.
Na pewno.
To dlatego ty i Kang-chul
jesteście dobrymi ludźmi.
Martwiłaś się o mnie, Young-ji?
Jutro to wszystko się skończy.
A wtedy, czy zechciałabyś stworzyć ze mną rodzinę?
Moja głowa.
Jest jeszcze przytomny.
Kiedy zaczął się ból głowy?
To chyba krwotok podpajęczynówkowy.
To przerwana tętnica?
Widzę też powiększoną masę
przy linii półśrodkowej czaszki.
Najpierw trzeba się zająć tętniakiem,
a potem zrobić rezonans.
Przenieśmy go do innego szpitala.
O czym ty mówisz?
Ostatnio nie dzieje się tu najlepiej.
Mówi się, że partaczymy operacje.
Jeśli coś pójdzie nie tak, mogą nas obwinić.
- Zadzwońmy do innego szpitala. - Co ty wygadujesz?
Dyrektorze Lee.
Czy to struniak?
W jakim jest stanie?
Omdlał jakieś 40 minut temu,
ale teraz jest przytomny.
Zróbcie rezonans.
Musimy zrobić rezonans, żeby zoperować przerwanego tętniaka?
Doktorze Shin,
myśli pan, że operowanie tego, co widoczne dla oka,
usunie przyczynę problemów pacjenta?
I nazywa się pan lekarzem?
Po co budować Centrum Ratownictwa,
jeśli tak będzie się pan zajmować pacjentem?
Przepraszam.
Doktor Nam, proszę wezwać doktora Kanga i zarezerwować salę operacyjną.
- Będę operować. - Oczywiście...
Doktorze Lee, zapomniał pan o zdjęciach z rezonansu, które panu dałem?
Możliwe, że pana guz osiągnął czwarte stadium.
To nawracający gwiaździak.
Stadium nie ma znaczenia.
Ataki się pogarszają, prawda?
I są coraz częstsze.
Chce pan w tym stanie operować?
Kang Seok-hoon, ten pacjent ma struniaka,
tak jak dyrektor.
Ma też tętniaka
jak jeden z pacjentów Lee Cho-ina.
Jeśli operacja się powiedzie,
możemy poprawić reputację centrum
i udowodnić, że moje metody operacyjne nie są błędne.
Mam zrezygnować z tej operacji?
Nie mogę się zgodzić.
Kang Seok-hoon!
Nie zgadza się pan z moimi metodami?
Zgadzam się z pańskimi metodami.
Ale jako pański lekarz mam obowiązek i prawo
- powstrzymania pana przed operowaniem. - Naprawdę?
W takim razie nie jest pan już moim lekarzem.
Doktorze!
Kang Seok-hoon...
To lek przeciw napadom.
Dzięki niemu przetrwam operację.
Potrzebuję pańskiej pomocy.
Nie mogę.
Sun-woo!
Wszystko w porządku?
Muszę...
iść na operację.
Nie, Sun-woo.
Operacja...
Nie.
CZAS OPERACJI
Co takiego?
Lee Sun-woo operował pacjenta ze struniakiem?
Kiedy?
Lee Cho-in!
To ja stałam za wszystkim.
To ja umieściłam panią Choe Yu-rah w tym samolocie
i kazałam Sun-woo ją operować.
Pan Oh i ja zleciliśmy twoje porwanie w Chinach.
Ty i pan Oh?
Tak. To ja.
Nienawidziłam cię za to, że zabrałeś wszystko Sun-woo.
To ja stałam za wszystkim.
Tak bardzo mnie nienawidzisz?
Tak bardzo, że wynajęłaś ludzi, żeby mnie porwali i zamordowali?
Tak.
Nienawidziłam cię na śmierć.
I ja, która tak bardzo cię nienawidziłam,
teraz błagam cię o pomoc.
Wycofaj się i pozwól Sun-woo zbudować Centrum Neurochirurgii.
Nie mogę.
Co takiego? Lee Cho-in!
Chciałem być dla ciebie synem.
Ale nigdy nim nie byłem.
Chcesz wiedzieć, co Lee Sun-woo,
twój ukochany syn, mi zrobił?
Co takiego?
wicedyrektor Nah Hae-ju!
Tak ja ty, którą chciałem nazywać matką
przez 30 lat, zabiłaś moich rodziców,
Lee Sun-woo próbował zabić mnie.
Co takiego?
Pragnęłaś tego szpitala tak bardzo,
że zabiłaś moich rodziców i próbowałaś zabić ich syna?
Tak.
Zrobiłam to.
Zabiłam twoich rodziców.
Ale Sun-woo nie zrobił nic złego.
Nie wiń go za moje grzechy!
Sama zapytaj syna,
czy próbował mnie zabić, czy nie.
Sun-woo.
Oszalałeś, Lee Cho-in?!
Sun-woo...
Mamo.
Sun-woo...
Sun-woo,
nie zrobiłeś tego, prawda?
Cho-in kłamał?
Mamo.
Jesteś dobrym chłopcem.
Mój Sun-woo jest takim dobrym chłopcem.
Powiedz mi.
Powiedz, że nasz Sun-woo jest dobrym chłopcem!
Proszę!
Lee Cho-in...
Czym jest rodzina?
Rodzina.
Czym jest rodzina?
Dlaczego Lee Cho-in
wciąż żyje?
Nie martw się.
Nie umrze lekką śmiercią.
Niech umiera
w agonii,
w męczarniach.
Young-ji...
Przechodzę...
ciężkie chwile.
Centrum Ratownictwa Medycznego musi powstać.
To twoja ostatnia szansa.
Jeśli ustąpisz, nikt nie ucierpi.
Kopę lat, Oh Kang-ho!
Choi Chi-soo.
Young-ji wypiękniała, odkąd przyjechała do Seulu.
Lee Sun-woo, czy ty...?
Powiedziałem, że nikt nie ucierpi,
jeśli zrezygnujesz z Centrum Ratownictwa Medycznego.
Albo poświęcisz Oh Young-ji.
- Nie mogę zrezygnować. - Jesteśmy z policji.
Doktorze Lee Cho-in, zostaje pan zatrzymany
za zabójstwo Choe Bok-geuna i Yang Man-ho.